bir takım anlar

Bir ilin isminin hayatimda bu kadar anlamli olacagi aklima gelmezdi. senden once. safranbolunun o kucuk evlerine bakarak senden bir iz ariyorum.koca bi sene gecti aradan.hayat baska akiyor.sen baska telaslardasin.bense senle ilgili kaygilar tasiyorum. Bu kaygilar sen gideli 11 ay olmusken ortaya cikmasi ne fena aciyor ve katlaniyor. Sanki durumun farkina varamamis.insanin bir seyi anlamasi icin basina dusmesi gereken o tas benim icin dusmemis ama hal boyleyken ne fena kaygilarda durum vahimiyetini koruyor.ben kirginim.en cok da kirgin.nasil sa kaybolacaka hissiyle belki bu kadar yogun yasiyorum seni ve hissettiklerimi.kaygidan yola cikamamisim.sen ne dusundun ben ne dusunuyorum.nereye varacak bu durum.

10 ARALIK 2015 notundan

Sonuçta hayatinda bir kiz var ve ben onu boş vermesini isteyemem. Çok saçma olur. Ama ilk defa bir ikili ilişkim bu kadar yalandan uzaktı. Bu kadar gerçeğe yakın kuruluyordu. Beni ben olduğum için tanımak istiyor ve beni kendi gözüyle gördüğü gibi algılıyordu. Hiçbir üstünlük sağlayacak harekete  gerek duymadan. Olduğum gibi. Hiçbir enteresan hikayem olmadan. Benim artık kalbim acımıyor. Olanlar o kadar gerçek ve bir o kadar hayaldi ki. Artık o ayırımı ben bile yapamıyorum. Yorulmadım. Daha yılmadım. Kalbime kilitse hiç vurmadan. Alınan her yolun bir başı birde sonu var. 

Yolculuklar uzun ama farklı kişilerle devam ediyor. Öğrenilecek, yaşanılacak,ağlanılacak, gülünecek o kadar ani var ki daha yaşamadığımız bizleri bekleyen. Kalbim onlara hazırlanıyormuş meğer. Ve o anılara beni hazırlayan her bir insana ayrı ayrı teşekkür ederim. Yaşanılanlar bu hayatta esasen bizim seçtiğimiz öğretmenler. Evet şartlar belki kalbe dokunup engellese de bir çok şeyi. Zamanla gözünle kalbin arasındaki deklanşör aynı kalıyor. O düzeye ulaşana kadar da devam ediyormuş meğer. Bilmiyordum. Öğreniyorum.